వందనాలు వందనాలు – వరాలు పంచే నీ గుణ సంపన్నతకు (2)
నీ త్యాగ శీలతకు నీ వశమైతి నే – అతి కాంక్షనీయుడా నా యేసయ్యా (2) ||వందన||
1. ఇహలోక ధననిధులన్నీ – శాశ్వతముకావని ఎరిగితిని (2)
ఆత్మీయ ఐశ్వర్యము పొందుట కొరకే – ఉపదేశ క్రమమొకటి మాకిచ్చితివి ||వందన||
2. యజమానుడా నీవైపు – దాసుడనై నా కన్నులెత్తగా (2)
యాజక వస్త్రములతో ననుఅలంకరించి – నీ ఉన్నత పిలుపును స్థిరపరచితివే (2) ||వందన||
3. ఆద్యంతములేని – అమరత్వమే నీ స్వంతము (2)
నీ వారసత్వపు హక్కులన్నియు – నీ ఆజ్ఞను నెరవేర్చగ దయచేసితివి (2) ||వందన||
ఆశ్రయదుర్గము నీవని రక్షణ శృంగము నీవేనని నా దాగుచోటు నీవేనని నా సమస్తమును నీవేనని నా మార్గములన్నింటిలో చీకటి అలుముకొననివ్వక నీ వెలుగుతో కప్పినావు - నీ తేజస్సుతో నింపినావు మరణాంధకారములో బంధించబడిన నీ జనులను మహిమను ప్రసరింపజేసి స్నేహితులుగానే మలుచుకొన్నావు నీ ప్రభావ మహిమాలను నిత్యము ప్రకటించగా నీ ఆత్మతో నింపినావు - నాఆత్మకు తృప్తినిచ్చావు కరువు కోరాలలో నలుగుచూ వున్న నీ ప్రజలకు ఆకాశవాకిళ్లు తెరచి సమృద్థిగానే సంపదలిచ్చావు నా విశ్వాస ఓడను బద్దలుకానివ్వక నీ చేతితో నిలిపినావు - నీ కౌగిలిలో దాచినావు ప్రమాదపు అంచులలో ఊగిసలాడు నీ ప్రియులను జ్ఞాప్తికి తెచ్చుకొని సజీవులుగానే దరికి చేర్చావు